SOUTHPARK S16E08 Sarcastaball - Κριτική του καινούργιου επεισοδίου

Episode Review by Ivan o Bromeros

ΠΡΟΣΟΧΗ! Μην το διαβάσετε αν δεν έχετε δει το επεισόδειο. Περιέχει spoilers!

Η μεγάλη μας αναμονή για τα καινούργια επεισόδια του Southpark άξιζε τον κόπο και με το παραπάνω. Πρωταγωνιστής αυτή τη φορά ο Randy Marsh o οποίος καθιερώνει ως δημοφιλέστερο ένα καινούργιο και αρκετά ενδιαφέρον άθλημα στην θέση του κλασσικού αμερικάνικου football. Με τον τρόπο αυτό οι Trey Parker και Matt Stone, κατοεθώνουν να σατυρίσουν την βιαιότητα του αθλήματος και να μας δείξουν πόσο όμορφη και ενδιαφέρουσα θα ήταν η ζωή μας, αν συμμετείχαμε σε εναλλακτικά αθλήματα χωρίς βία και ανταγωνισμό, αλλά αντίθετα με αισθήματα σεβασμού και αγάπης προς τον αντίπαλο.

Εντυπωσιακό με άφησε το γεγονός ότι οι διάλογοι που εξελίσσοταν μεταξύ των χαρακτήρων του επεισοδίου ήταν υπέρμετρα αστείοι, χωρίς την παραμικρή δόση σοβαρότητας ή απλού σαρκασμού. Πριν προλάβω να καθίσω κανονικά στην καρέκλα μου ερχόταν η δεύτερη θύελα που με ισοπέδωνε χτυπημένο από τον γέλωτα.

Ειδικά αυτές τις καθόλου επαναλαμβανόμενες στιγμές στο επεισόδιο με το σπέρμα του Butters θα μπορούσα να τις δω 5... τσέκαρε αυτό... 6  ...τσέκαρε αυτό... μέχρι και 7 φορές

Οh i cant stop being sarcastic. Help me!!!!

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΕΙΟ ΕΔΩ

Η Αλίκη στην παλαιά χώρα των θαυμάτων

Όταν μια πόλη αποτελεί αγαπημένο μέρος για το ραντεβού του παρελθόντος με το μέλλον, του παλαιού με το καινούργιο, τότε ο χρόνος αποχωρεί αφήνοντας ήσυχο το παρόν να ανακατέψει τα τραπουλόχαρτα.

Όταν το ουσιαστικό γίνεται ρήμα, η δράση ξεκινά. Το δύο γίνεται δύω, ο Ιούλιος Καίσαρας βασιλεύει και ερωτεύεται την Αθηνά, ενώ ο Έκτορας τους φτιάχνει ένα ροζ πορτρέτο. Ένα αλισβερίσι έχει στηθεί στο τραπέζι με δηνάρια, διαμάντια, κόκκινα καρέ. Δούνε και λαβείν.

Κάποια στιγμή όλοι μαυρίζουν, η γαλήνη διαταράσσεται, χαμός... Οι φρουροί βγάζουν τα σπαθιά τους. Το τριφύλλι στο μανίκι σου σε κάνει να νιώθεις τυχερός που θα δεις τον Μέγα Αλέξανδρο να κόβει τον Γόρδιο δεσμό. Η βασίλισσα Regina αναγραμματίζεται σε νεράιδα Αρζίν για να συντροφεύσει τον βαλέ Κολοκοτρώνη στο κελί του.

Και όταν οι κούπες τους γεμίσουν κρασί, η αρχαία Ελλάδα αναβιώνει, και κάπου παραδίπλα η Ιουδήθ σαγηνεύει τον Ολοφέρνη. Πολλά μεταξύ πέλει κύλικος και χείλος άκρου, τα μάγουλα μοιάζουν με ρόδα και ο οίνος ευφραίνει την καρδία. Αίμα...

Ως διά μαύρης μαγείας εμφανίζεται φάντης μπαστούνι, άγγελος εξάγγελος. Οι καρδιές έχουν αναποδογυρίσει, κοιτάζωντας τον Έρεβο, τον κάτω κόσμο, αλλά με αιωνόβιες διαθέσεις. Μια υπογεγραμμένη έχει μπει κάτω από το ωμέγα, ριζώνοντας το σαν δένδρο βαθειά στην γη. Ο παππούς που είναι πλεον τυφλός από το μεθύσι θα σηκωθεί με αργές και σίγουρες κινήσεις από το τραπέζι και με το μπαστούνι του θα πάρει τον κατήφορο.

Καλά ε τι ζήσαμε πάλι! Ένας εγκέφαλος που προσπάθησε να τα απομνημονεύσει τα ξέχασε ήδη, και έγινε κρανίο, νεκροκεφαλή θαμμένη μέσα σε μια μαύρη κατωκοσμική καρδιά.

Μέχρι να τα ξαναθυμηθούμε και τότε η πηγή της ζωής θα εκχυλίσει το λευκό νέκταρ, σαν περισπωμένη πάνω από το ωμέγιστο, θα ποτίσει το κρανίο και θα ωθήσει την Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων.