Το αληθινό νόημα των γιορτών σε 3.30 λεπτά!!! Μπράβο ιβάν!!!! Οι όποιες παρομοιώσεις και συγκρίσεις θα ακολουθήσουν στις επόμενες γραμμές είναι αβάσιμες και μόνο ως τυχαίο γεγονός θα πρέπει να αντιμετωπιστούν όσoν αφορά τον παραλληλισμό με τις γιορτές στον "πραγματικό" μας κόσμο και στην "πραγματική" μας χώρα...
Και ενώ η παράσταση δειλά δειλά ξεκινά, το πρώτο εύρημα (του δημιουργού του βίντεο) σε ξαφνιάζει. Δεν είναι δυνατόν αναρωτιέσαι...οι κουκουλοφόροι όντως ξέρουν να κινούν τα φώτα της δημοσιότητας.
Το ξάφνιασμα συνεχίζεται.Μικρά πράσινα ανθρωπάκια τύπου Πρέκα, οι δικοί μας καλικάντζαροι ,υποσχέθηκαν να φέρουν το γιορτινό πνεύμα at all cost ...διότι Χριστούγεννα χωρίς χιόνι είναι κουραμπιές χωρίς άχνη...
Χαίρεται λοιπόν o mlkas o ellinas και απολαμβάνει εκστασιασμένος τα δρώμενα καθισμένος αναπαυτικά στο κρεβάτι του ορεγόμενος το μόχθο του συνανθρώπου του, όπως άλλωστε το προστάζουν και οι μέρες...
Και ενώ πάνε όλα καλά, αίμα κύλησε στα πόδια του. Αυτός όμως δε μπορεί να το αντιληφθεί. Έχει μετατραπεί σε ένα μοχθηρό καταναλωτικό τέρας. Εξάλλου είναι υποχρέωση όσων έχουν επιφορτιστεί την παρουσίαση των γεγονότων να του μεταφέρουν τα όσα αυτοί πρώτοι θα γνωρίσουν...
Αλλά φευ, μπορεί ως άτομα αυτοί να αισθάνθηκαν ότι κάτι δε πάει καλά, δε γίνεται δηλαδή να συνεχιστεί το θέατρο, οι υπεύθυνοι της παράστασης απαιτούν τη συνέχιση της, ωσάν τίποτα να μη συνέβη...
Η διατάραξη της ομαλής ροής του προγράμματος συνεχίζεται, αλλά οι πρωταγωνιστές κάνουν καλά τη δουλειά τους. Έχουν γαλουχηθεί να κρύβουν τα πραγματικά τους συναισθήματα, να υποτιμούν τη νοημοσύνη τους και δε μπορούν έτσι να εκλάβουν το γεγονός στην πραγματική του διάσταση και να το μεταφέρουν στο κοινό. Εξάλλου αυτοί που σκηνοθετούν τα δρώμενα απαιτούν τη συνέχιση του εορταστικού κλίματος παρά τις όποιες παρατυπίες που προέκυψαν στο σενάριο των ημερών..
Ακόμη και όταν το προσωπείο της χαράς συναντά το έδαφος, επειδή ο από μηχανής θεός -ή ούφο για κάποιους άλλους- έκανε καλά τη δουλειά του, μας αφήνεται η αίσθηση ότι οι άνθρωποι του παρασκηνίου μόνο στα παραμύθια ξεσκεπάζονται...
Το γιορτινό κλίμα είναι θέσφατο και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί, σε ένα κλίμα γενικής ευημερίας, κατανάλωσης και ευχολογίας. Κανείς δε θέλει να δραπετεύσει από τον ονειρικά πλασμένο κόσμο των εορτών, και το πράττει μόνο όταν του στερηθεί παντελώς η ικανότητα να χαρεί. Επιχειρεί τότε να δραπετεύσει από τη κόλαση που υπάρχει μέσα στο ίδιο του το σπίτι ποδοπατώντας ακόμη και τον συνάνθρωπο του. Δυστυχώς όμως όπως και στην πραγματικότητα, οι θεατές σηκώνονται μόνο όταν ο κίνδυνος είναι πλέον αναπόφευκτος..
Και οι ευθύνες...χαχα....ποιες ευθύνες και ποιοι υπεύθυνοι. Εγκατέλειψαν στη μοίρα του, σαν τον κλέφτη, το δημιούργημά τους...Νύχτα, διότι οι ένοχοι πάντα νύχτα φεύγουν...ακόμη και αν είναι άγια....
Τι μένει στο τέλος...τα κροκοδείλια δάκρυα των υπαιτίων κυλούν όπως και το αίμα από τις πληγές των αμάχων. Βέβαια κάπου εκεί θα βρεθεί κάποιος που θα ελπίζει. Ελπίζει ότι υπάρχει καλύτερος κόσμος για τη νέα χρονιά, υπάρχει αισιοδοξία που πρέπει να βγει από τις στάχτες της καμένης μας ζωής, υπάρχει μια καλύτερη Ελλάδα, και την θέλουμε θα πω εγώ δανειζόμενος όσα ο σκηνοθέτης των ημερών διακήρυττε παρακαλώντας για την προσοχή μας,,,,
Η απάντηση στις εκκλήσεις της ελπίδας και στο πως ο σκηνοθέτης των ημερών είδε το καλύτερο αύριο....στους τίτλους τέλους....
1 comment:
κριτική του uthcc administratora για το βίντεο:
Το αληθινό νόημα των γιορτών σε 3.30 λεπτά!!!
Μπράβο ιβάν!!!!
Οι όποιες παρομοιώσεις και συγκρίσεις θα ακολουθήσουν στις επόμενες γραμμές είναι αβάσιμες και μόνο ως τυχαίο γεγονός θα πρέπει να αντιμετωπιστούν όσoν αφορά τον παραλληλισμό με τις γιορτές στον "πραγματικό" μας κόσμο και στην "πραγματική" μας χώρα...
Και ενώ η παράσταση δειλά δειλά ξεκινά, το πρώτο εύρημα (του δημιουργού του βίντεο) σε ξαφνιάζει. Δεν είναι δυνατόν αναρωτιέσαι...οι κουκουλοφόροι όντως ξέρουν να κινούν τα φώτα της δημοσιότητας.
Το ξάφνιασμα συνεχίζεται.Μικρά πράσινα ανθρωπάκια τύπου Πρέκα, οι δικοί μας καλικάντζαροι ,υποσχέθηκαν να φέρουν το γιορτινό πνεύμα at all cost ...διότι Χριστούγεννα χωρίς χιόνι είναι κουραμπιές χωρίς άχνη...
Χαίρεται λοιπόν o mlkas o ellinas και απολαμβάνει εκστασιασμένος τα δρώμενα καθισμένος αναπαυτικά στο κρεβάτι του ορεγόμενος το μόχθο του συνανθρώπου του, όπως άλλωστε το προστάζουν και οι μέρες...
Και ενώ πάνε όλα καλά, αίμα κύλησε στα πόδια του. Αυτός όμως δε μπορεί να το αντιληφθεί. Έχει μετατραπεί σε ένα μοχθηρό καταναλωτικό τέρας.
Εξάλλου είναι υποχρέωση όσων έχουν επιφορτιστεί την παρουσίαση των γεγονότων να του μεταφέρουν τα όσα αυτοί πρώτοι θα γνωρίσουν...
Αλλά φευ, μπορεί ως άτομα αυτοί να αισθάνθηκαν ότι κάτι δε πάει καλά, δε γίνεται δηλαδή να συνεχιστεί το θέατρο, οι υπεύθυνοι της παράστασης απαιτούν τη συνέχιση της, ωσάν τίποτα να μη συνέβη...
Η διατάραξη της ομαλής ροής του προγράμματος συνεχίζεται, αλλά οι πρωταγωνιστές κάνουν καλά τη δουλειά τους. Έχουν γαλουχηθεί να κρύβουν τα πραγματικά τους συναισθήματα, να υποτιμούν τη νοημοσύνη τους και δε μπορούν έτσι να εκλάβουν το γεγονός στην πραγματική του διάσταση και να το μεταφέρουν στο κοινό.
Εξάλλου αυτοί που σκηνοθετούν τα δρώμενα απαιτούν τη συνέχιση του εορταστικού κλίματος παρά τις όποιες παρατυπίες που προέκυψαν στο σενάριο των ημερών..
Ακόμη και όταν το προσωπείο της χαράς συναντά το έδαφος, επειδή ο από μηχανής θεός -ή ούφο για κάποιους άλλους- έκανε καλά τη δουλειά του, μας αφήνεται η αίσθηση ότι οι άνθρωποι του παρασκηνίου μόνο στα παραμύθια ξεσκεπάζονται...
Το γιορτινό κλίμα είναι θέσφατο και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί, σε ένα κλίμα γενικής ευημερίας, κατανάλωσης και ευχολογίας.
Κανείς δε θέλει να δραπετεύσει από τον ονειρικά πλασμένο κόσμο των εορτών, και το πράττει μόνο όταν του στερηθεί παντελώς η ικανότητα να χαρεί. Επιχειρεί τότε να δραπετεύσει από τη κόλαση που υπάρχει μέσα στο ίδιο του το σπίτι ποδοπατώντας ακόμη και τον συνάνθρωπο του. Δυστυχώς όμως όπως και στην πραγματικότητα, οι θεατές σηκώνονται μόνο όταν ο κίνδυνος είναι πλέον αναπόφευκτος..
Και οι ευθύνες...χαχα....ποιες ευθύνες και ποιοι υπεύθυνοι. Εγκατέλειψαν στη μοίρα του, σαν τον κλέφτη, το δημιούργημά τους...Νύχτα, διότι οι ένοχοι πάντα νύχτα φεύγουν...ακόμη και αν είναι άγια....
Τι μένει στο τέλος...τα κροκοδείλια δάκρυα των υπαιτίων κυλούν όπως και το αίμα από τις πληγές των αμάχων. Βέβαια κάπου εκεί θα βρεθεί κάποιος που θα ελπίζει.
Ελπίζει ότι υπάρχει καλύτερος κόσμος για τη νέα χρονιά, υπάρχει αισιοδοξία που πρέπει να βγει από τις στάχτες της καμένης μας ζωής, υπάρχει μια καλύτερη Ελλάδα, και την θέλουμε θα πω εγώ δανειζόμενος όσα ο σκηνοθέτης των ημερών διακήρυττε παρακαλώντας για την προσοχή μας,,,,
Η απάντηση στις εκκλήσεις της ελπίδας και στο πως ο σκηνοθέτης των ημερών είδε το καλύτερο αύριο....στους τίτλους τέλους....
Post a Comment