Του Ιωάννη Κρατσιώτη (Yannis Ahead)
Ότι είμαστε καλοφαγάδες το ξέρουνε κι οι πέτρες. Ότι δίνουμε μπουρμπούρι απ' το υστέρημα μας το τραγουδούν τ΄αηδόνια. Όμως ο εστιάτορας είδε ότι μπουχτίσαμε στην πατάτα την τηγανισμένη σε πετρέλαιο και στο παστίτσιο από λαστιχένιο μακαρόνι και έκλεισε το μάτι στον chef...
Τώρα η πόρτα ανοίγει διάπλατα και τα γκαρσόνια ντυμένα Peter Pan και πάνω στα ωραία τους ποδήλατα σερβίρουν τα νέα, πρωτοποριακά πράσινα πιάτα! Με γεύση απ' τις αρχαίες, υγρές κι όμως παρθένες ζούγκλες, μαγειρεμένα στον ατμό και έτοιμα να μας κάνουν -από την πρώτη κιόλας κουταλιά- να ξανανιώσουμε Άνθρωποι! Μασουλάμε διακριτικά και εξυμνούμε τη Φύση τη λιτή! Σκουπίζουμε τα πιάτα και εθελοντικά τα πηγαίνουμε στη λάντζα. Γλυκό κανείς;;;
ΌΧΙ! Δινουμέ πόδι και στα ανθυγιεινά γλυκά και καλωσορίζουμε κάτι πιο γήινο κι υγιεινό! Οι σερβιτόροι μας πιάνουν απ' το χέρι και μας πηγαίνουν για ένα χωνευτικό περπάτημα στη φύση ενώ ταυτόχρονα μαζεύουμε και τα σκουπιδάκια από κάτω! (Γιούπι!!!)
Αργότερα και αφού χωνέψουμε θα παίξουμε και παιχνιδάκι! Θα φορέσουμε όλοι τις πράσινες γυαλιστερές μας κουκούλες και θα κρυφτούμε στα πουρνάρια... Θα πρέπει να μείνουμε, όμως, εντελώς ακίνητοι και σιωπηλοί! Θα περιμένουμε εκεί καρτερικά μέχρι να περάσει κάποιος ξένος. Εάν αυτός ο ξένος δεν μαζέψει από κάτω σκουπιδάκια, ή ακόμα χειρότερα αν πετάξει κάτω σκουπιδάκια, θα συνοφρυωθούμε, θα σηκωθούμε όλοι μαζί από τους θάμνους και θα τον δείχνουμε με το δάχτυλο...
No comments:
Post a Comment